Dharmasthan

India's Digital Home for Devotion

Dharmasthan
Bhakti LibraryEvents CalendarDharmaVerseJap CounterDharma AIContestsSansthas
HOST ROOM
MandalSign In
Dharmasthan

India's Digital Home for Devotion.

|| भक्ति· से ही शांति है ||

Hindu prayers, aarti and bhajan lyrics, mandals and festivals across India.

Explore

  • Bhakti Library
  • Aartis
  • Bhajans
  • Devotional Songs
  • Mantras
  • Stotrams
  • Chalisas
  • Shlokas
  • Stutis & Ashtakams
  • Vrat Kathas
  • Marathi Prayers
  • Hindi Prayers
  • Sanskrit Prayers
  • Videos
  • Hindu Stories
  • Holy Books
  • DharmaVerse
  • Events Calendar
  • By Deity
  • Festival Playlists
  • Upcoming Festivals
  • Jap Counter
  • Contests
  • Events

For Mandals

  • Mandal Login
  • Register Mandal
  • Discover Mandals
  • Donation Campaigns

About

  • About Us
  • Contact
  • Privacy Policy
  • Terms of Service
  • Consent Policy
  • Platform Admin

© 2026 Dharmasthan - devotion, in one place

Made with devotion in India

Home
Bhakti Library
Jap
DharmaVerse
CalendarFestivalsEvents
सर्वपित्री अमावास्या
Englishहिंदीमराठी

सर्वपित्री अमावास्या कथा

सर्वपित्री अमावास्या का पाळतात? पितृपक्ष आणि महालय

Ask AI

धर्मस्थान टीम · अद्ययावत शुक्रवार, १३ नोव्हेंबर, २०२६ · 4 संदर्भ

पितृपक्षाच्या शेवटी येणारी सर्वपित्री अमावास्या सर्व पितरांचे एकत्र श्राद्ध आणि तर्पण करण्यासाठी पाळली जाते, विशेषतः ज्यांची मृत्युतिथी माहीत नाही किंवा ज्यांचे श्राद्ध राहून गेले त्यांच्यासाठी. ग्रंथ भाद्रपदाच्या या वद्य पक्षाला महालय, म्हणजे पितरांच्या उत्सवाचे आलय, म्हणतात.

थोडक्यात: सर्वपित्री अमावास्या

2027 मधील तारीख
बुधवार, २९ सप्टेंबर, २०२७
तिथी
अमांत पंचांगात भाद्रपद अमावास्या (उत्तर भारतातील पौर्णिमांत पंचांगात आश्विन अमावास्या), पितृपक्ष संपवणारी अमावास्या, नवरात्राच्या आदल्या दिवशी
उपासना
पितर (पूर्वज)
इतर नावे
महालय अमावास्या, पितृमोक्ष अमावास्या, महालया (बंगाल), पितृपक्षाचा शेवटचा दिवस
पूजा मुहूर्त आणि वेळा →

पितृपक्ष: पितरांचा पंधरवडा

महाराष्ट्र, गुजरात आणि दक्षिण भारतात प्रचलित असलेल्या अमांत पंचांगानुसार पितृपक्ष म्हणजे भाद्रपद वद्य पक्ष; उत्तर भारतातील पौर्णिमांत पंचांग हाच पंधरवडा आश्विन वद्य पक्ष म्हणून धरते. तो अमावास्येला, म्हणजे सर्वपित्री अमावास्येला, संपतो आणि दुसऱ्या दिवशी सकाळी नवरात्र सुरू होते. या पंधरवड्यात केलेल्या श्राद्धाला महालय श्राद्ध म्हणतात.

पां. वा. काणे यांचा हिस्टरी ऑफ धर्मशास्त्र हा ग्रंथ या नावाचा अर्थ सांगतो: भाद्रपदाचा वद्य पक्ष जणू पितरांच्या उत्सवाचे (मह) आलय, म्हणजे निवासस्थान, आहे (खंड ४, पृ. ५३१). काणे पद्मपुराणाचे वचन उद्धृत करतात: आषाढी पौर्णिमेनंतरच्या पाचव्या पक्षात श्राद्ध करावे; सूर्य कन्या राशीत असतानाचे दिवस महायज्ञांच्या तोडीचे असतात; आणि सूर्य वृश्चिक राशीत प्रवेश करेपर्यंत श्राद्ध झाले नाही, तर पितर निराश होऊन आपल्या लोकी परत जातात (पृ. ५३०–५३१).

महालय फक्त वडील, आजोबा, पणजोबा आणि त्यांच्या पत्नींसाठीच नसतो. निबंधग्रंथांच्या आधारे काणे नोंदवतात की त्यात आईकडच्या पितरांचे आणि दिवंगतांच्या मोठ्या वर्तुळाचेही स्मरण केले जाते: सावत्र आई, पत्नी, मुले, काका-मामा आणि आत्या-मावशी, भाऊ-बहिणी, सासू-सासरे, गुरू, मित्र, शिष्य आणि इतर कोणताही आप्त (पृ. ५३३). काही जण हे श्राद्ध फक्त वडिलांकडच्या आणि आईकडच्या पूर्वजांसाठी व त्यांच्या पत्नींसाठीच करतात, असेही काणे नोंदवतात.

अमावास्या सर्व पितरांसाठी का

अनेक कुटुंबे महालय श्राद्ध पूर्वजाच्या मृत्युतिथीला करतात. निबंधग्रंथ अनेक दिवसांचा पर्याय देतात: वद्य प्रतिपदेपासून अमावास्येपर्यंत कोणताही दिवस, किंवा पंचमी, अष्टमी वा दशमीपासून अमावास्येपर्यंत, किंवा सूर्य कन्या राशीत असताना कोणताही दिवस (काणे, खंड ४, पृ. ५३२). धर्मसिंधु हा अठराव्या शतकाच्या अखेरचा, महाराष्ट्रात मानला जाणारा व्रत-विधींचा मार्गदर्शक ग्रंथ पुढे सांगतो की ज्याला यापेक्षा अधिक जमत नाही, त्याने निदान अमावास्येला तरी श्राद्ध करावे. यांपैकी बहुतेक पर्याय अमावास्येलाच येऊन संपतात.

हे वार्षिक श्राद्धाच्या एका नियमाशी जुळते: मृत्यूचा महिना माहीत असेल पण तिथी माहीत नसेल, तर त्या महिन्याच्या अमावास्येला श्राद्ध करावे (काणे, खंड ४, पृ. ५३०). म्हणूनच सर्वपित्री अमावास्या, म्हणजे “सर्व पितरांची अमावास्या”, ज्यांची तिथी माहीत नाही अशा पितरांसाठी, ज्यांचा दिवस पंधरवड्यात राहून गेला त्यांच्यासाठी, आणि कुटुंबातील सर्व दिवंगतांसाठी एकत्र पाळली जाते.

पंधरवड्यातील काही दिवसांचा स्वतःचा उद्देश असतो. अविधवा नवमी पती हयात असताना निधन पावलेल्या घरातील स्त्रियांसाठी असते; द्वादशी संन्याशांसाठी; भरणी नक्षत्रावरचे श्राद्ध गयेत केलेल्या श्राद्धाइतके मानले जाते (काणे, खंड ४, पृ. ५३३–५३४); आणि शस्त्र, विष, अग्नी, पाणी, सर्पदंश किंवा वन्य प्राणी यांमुळे मृत्यू पावलेल्यांसाठी चतुर्दशी राखून ठेवली आहे, असा धर्मसिंधूचा नियम आहे.

कर्णाची कथा

एक लोकप्रिय कथा कर्णाच्या आधारे पितृपक्षाची सुरुवात सांगते. कुरुक्षेत्राच्या युद्धात मृत्यू झाल्यावर कर्ण स्वर्गात पोहोचला, पण त्याला अन्नाऐवजी सोने आणि रत्ने देण्यात आली. त्याला सांगण्यात आले की त्याने आयुष्यभर सोन्याचे दान केले, पण आपल्या पितरांना कधी अन्न किंवा पाणी दिले नाही. ती उणीव भरून काढण्यासाठी त्याला एका पंधरवड्यासाठी पृथ्वीवर परत जाण्याची परवानगी मिळाली. कथेनुसार तोच पंधरवडा पितृपक्ष झाला.

ही कथा लोकपरंपरा आहे: ती महाभारतात नाही. महाकाव्याचे शेवटचे पर्व सांगते की युधिष्ठिराने स्वर्गात कर्णाला बारा आदित्यांमध्ये पाहिले, आणि पुढे सांगते की कर्ण आपले पिता सूर्य यांच्यात प्रविष्ट झाला (स्वर्गारोहण पर्व १८.४.४ आणि १८.५.१८, चिकित्सक आवृत्ती). महालयाचे नियम कर्णाच्या कथेतून नव्हे, तर पुराणांतून आणि श्राद्धावरील मध्ययुगीन निबंधग्रंथांतून येतात.

भारतभर कशी पाळली जाते

बिहारमधील गया हे पितरांना पिंडदान करण्याचे सर्वात मोठे तीर्थ आहे. वायुपुराणाच्या गयामाहात्म्यात त्याचा महिमा सांगितला आहे, आणि काणे तेथील फल्गु नदी, विष्णुपद मंदिर आणि अक्षयवट येथे होणाऱ्या श्राद्धांचे वर्णन करतात (खंड ४, अध्याय १४); पितृपक्षात हे शहर यात्रेकरूंनी भरून जाते. महाराष्ट्रात अनेक कुटुंबे हे विधी नाशिक येथे आणि गोदावरीच्या उगमाजवळील त्र्यंबकेश्वर येथे करतात.

बंगालमध्ये सर्वपित्री अमावास्येची सकाळ म्हणजे महालया. लोक गंगेच्या काठी पितरांना तर्पण करतात, आणि याच दिवशी देवीपक्ष, म्हणजे दुर्गापूजेकडे नेणारा देवीचा पंधरवडा, सुरू होतो. १९३० च्या दशकापासून आकाशवाणी कोलकाता महालयाच्या पहाटे “महिषासुरमर्दिनी” हा स्तोत्रे आणि चंडीपाठाचा कार्यक्रम प्रसारित करत आली आहे; १९६६ पासून वापरात असलेल्या ध्वनिमुद्रणात निवेदक बीरेंद्र कृष्ण भद्र आहेत.

महाराष्ट्रात हा पंधरवडा पितृपक्ष किंवा नुसता “म्हाळ” म्हणून ओळखला जातो. पूर्वजाच्या तिथीला घरी खीर, वडे, भाजी आणि दिवंगताच्या आवडीचे पदार्थ केले जातात. एक घास कावळ्यासाठी बाहेर ठेवून कावळा त्याला शिवण्याची वाट पाहिली जाते; याला “काकस्पर्श” म्हणतात. काही घास गाईला आणि गरजूंना दिले जातात. जुने ग्रंथही पिंड गाईला देण्याची, पक्ष्यांना खाऊ घालण्याची किंवा पाण्यात सोडण्याची मुभा देतात (काणे, खंड ४, पृ. ४८०–४८१), आणि पिंडाला कावळा शिवण्याला लोक फार महत्त्व देतात, असे काणे नोंदवतात (पृ. २६४).

घरी कशी पाळावी

सर्वपित्री अमावास्येला स्नान करा आणि दक्षिणेकडे तोंड करून तर्पण करा: काळे तीळ आणि दर्भ घेऊन पाणी अर्पण करा आणि पितरांची नावे घ्या; नावे माहीत नसतील तर फक्त त्यांचे स्मरण करा. संपूर्ण विधी करणारी कुटुंबे पुरोहिताच्या साहाय्याने पिंडदान करतात.

साधा स्वयंपाक करा, कावळ्यासाठी आणि गाईसाठी घास काढून ठेवा, आणि एखाद्या पुरोहिताला, पाहुण्याला किंवा गरजूला जेवू घाला. वर्षभरात दुसरे कोणतेही श्राद्ध न करणारे कुटुंबही या एका दिवशी आपल्या सर्व पितरांचे, माहीत असलेल्या आणि नसलेल्यांचे, स्मरण करू शकते.

वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न

सर्वपित्री अमावास्या का पाळतात? पितृपक्ष आणि महालय

पितृपक्षाच्या शेवटी येणारी सर्वपित्री अमावास्या सर्व पितरांचे एकत्र श्राद्ध आणि तर्पण करण्यासाठी पाळली जाते, विशेषतः ज्यांची मृत्युतिथी माहीत नाही किंवा ज्यांचे श्राद्ध राहून गेले त्यांच्यासाठी. ग्रंथ भाद्रपदाच्या या वद्य पक्षाला महालय, म्हणजे पितरांच्या उत्सवाचे आलय, म्हणतात.

2027 मध्ये सर्वपित्री अमावास्या कधी आहे?

2027 मध्ये सर्वपित्री अमावास्या बुधवार, २९ सप्टेंबर, २०२७ रोजी आहे. तारखा मुंबईच्या पंचांगानुसार आहेत; स्थानिक पालनात एका दिवसाचा फरक असू शकतो.

सर्वपित्री अमावास्या कोणत्या तिथीला असते?

अमांत पंचांगात भाद्रपद अमावास्या (उत्तर भारतातील पौर्णिमांत पंचांगात आश्विन अमावास्या), पितृपक्ष संपवणारी अमावास्या, नवरात्राच्या आदल्या दिवशी

संदर्भ

  1. P. V. Kane, History of Dharmaśāstra, vol. IV (1953), pp. 530–534: The Mahalaya shraddha: meaning of the name, the Padma Purana on the fortnight, the choice of days, who is remembered, Avidhava Navami and Bharani; amavasya when the tithi is unknown मूळ ग्रंथ वाचा
  2. P. V. Kane, History of Dharmaśāstra, vol. IV, pp. 264, 480–481 and ch. 14 (Gaya): Crows and the pinda; pindas given to cows, birds or water; shraddha at Gaya (Vayu Purana, Gaya Mahatmya) मूळ ग्रंथ वाचा
  3. Dharmasindhu, Bhadrapada (Essence of Dharma Sindhu, Kamakoti, ch. 7): Mahalaya from Bhadrapada Krishna Pratipada to Amavasya; at least on the amavasya; the fourteenth for violent deaths मूळ ग्रंथ वाचा
  4. Mahabharata, Svargarohana Parva 18.4–5 (critical edition, GRETIL): Karna seen in heaven with the Adityas (18.4.4) and entering the Sun (18.5.18); no story of gold for food मूळ ग्रंथ वाचा
✦
सर्व सणांच्या कथा →