श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणम् · Sundara Kanda
सर्गः ६१
Ask AIश्रीमद्वाल्मीकियरामायणे सुन्दरकाण्डे एकषष्ठितमः सर्गः ॥५-२॥
ततो जाम्बवतो वाक्यमगृह्णन्त वनौकसः।अङ्गदप्रमुखा वीरा हनूमांश्च महाकपिः॥ १॥
प्रीतिमन्तस्ततः सर्वे वायुपुत्रपुरःसराः।महेन्द्राग्रात् समुत्पत्य पुप्लुवुः प्लवगर्षभाः॥ २॥
मेरुमन्दरसंकाशा मत्ता इव महागजाः।छादयन्त इवाकाशं महाकाया महाबलाः॥ ३॥
सभाज्यमानं भूतैस्तमात्मवन्तं महाबलम्।हनूमन्तं महावेगं वहन्त इव दृष्टिभिः॥ ४॥
राघवे चार्थनिर्वृत्तिं कर्तुं च परमं यशः।समाधाय समृद्धार्थाः कर्मसिद्धिभिरुन्नताः॥ ५॥
प्रियाख्यानोन्मुखाः सर्वे सर्वे युद्धाभिनन्दिनः।सर्वे रामप्रतीकारे निश्चितार्था मनस्विनः॥ ६॥
प्लवमानाः खमाप्लुत्य ततस्ते काननौकसः।नन्दनोपममासेदुर्वनं द्रुमशतायुतम्॥ ७॥
यत् तन्मधुवनं नाम सुग्रीवस्याभिरक्षितम्।अधृष्यं सर्वभूतानां सर्वभूतमनोहरम्॥ ८॥
यद् रक्षति महावीरः सदा दधिमुखः कपिः।मातुलः कपिमुख्यस्य सुग्रीवस्य महात्मनः॥ ९॥
ते तद् वनमुपागम्य बभूवुः परमोत्कटाः।वानरा वानरेन्द्रस्य मनःकान्तं महावनम्॥ १०॥
ततस्ते वानरा हृष्टा दृष्ट्वा मधुवनं महत्।कुमारमभ्ययाचन्त मधूनि मधुपिङ्गलाः॥ ११॥
ततः कुमारस्तान् वृद्धाञ्जाम्बवत्प्रमुखान् कपीन्।अनुमान्य ददौ तेषां निसर्गं मधुभक्षणे॥ १२॥
ते निसृष्टाः कुमारेण धीमता वालिसूनुना।हरयः समपद्यन्त द्रुमान् मधुकराकुलान्॥ १३॥
भक्षयन्तः सुगन्धीनि मूलानि च फलानि च।जग्मुः प्रहर्षं ते सर्वे बभूवुश्च मदोत्कटाः॥ १४॥
ततश्चानुमताः सर्वे सुसंहृष्टा वनौकसः।मुदिताश्च ततस्ते च प्रनृत्यन्ति ततस्ततः॥ १५॥
गायन्ति केचित् प्रहसन्ति केचि-न्नृत्यन्ति केचित् प्रणमन्ति केचित्।पतन्ति केचित् प्रचरन्ति केचित्प्लवन्ति केचित् प्रलपन्ति केचित्॥ १६॥
परस्परं केचिदुपाश्रयन्तिपरस्परं केचिदतिब्रुवन्ति।द्रुमाद् द्रुमं केचिदभिद्रवन्तिक्षितौ नगाग्रान्निपतन्ति केचित्॥ १७॥
महीतलात् केचिदुदीर्णवेगामहाद्रुमाग्राण्यभिसम्पतन्ति।गायन्तमन्यः प्रहसन्नुपैतिहसन्तमन्यः प्ररुदन्नुपैति॥ १८॥
तुदन्तमन्यः प्रणदन्नुपैतिसमाकुलं तत् कपिसैन्यमासीत्।न चात्र कश्चिन्न बभूव मत्तोन चात्र कश्चिन्न बभूव दृप्तः॥ १९॥
ततो वनं तत् परिभक्ष्यमाणंद्रुमांश्च विध्वंसितपत्रपुष्पान्।समीक्ष्य कोपाद् दधिवक्त्रनामानिवारयामास कपिः कपींस्तान्॥ २०॥
स तैः प्रवृद्धैः परिभर्त्स्यमानोवनस्य गोप्ता हरिवृद्धवीरः।चकार भूयो मतिमुग्रतेजावनस्य रक्षां प्रति वानरेभ्यः॥ २१॥
उवाच कांश्चित् परुषाण्यभीत-मसक्तमन्यांश्च तलैर्जघान।समेत्य कैश्चित् कलहं चकारतथैव साम्नोपजगाम कांश्चित्॥ २२॥
स तैर्मदादप्रतिवार्यवेगै-र्बलाच्च तेन प्रतिवार्यमाणैः।प्रधर्षणे त्यक्तभयैः समेत्यप्रकृष्यते चाप्यनवेक्ष्य दोषम्॥ २३॥
नखैस्तुदन्तो दशनैर्दशन्त-स्तलैश्च पादैश्च समापयन्तः।मदात् कपिं ते कपयः समन्ता-न्महावनं निर्विषयं च चक्रुः॥ २४॥
Valmiki Ramayana by Maharshi Valmiki. Sanskrit text of all seven kandas (645 sargas) as transcribed by the contributors of Sanskrit Wikisource. Source: Sanskrit Wikisource. The Ramayana itself is ancient and in the public domain; this transcription is shared by Wikisource under CC BY-SA 4.0.