Dharmasthan

India's Digital Home for Devotion

Dharmasthan
Bhakti LibraryEvents CalendarDharmaVerseJap CounterDharma AIContestsSansthas
HOST ROOM
MandalSign In
Dharmasthan

India's Digital Home for Devotion.

|| भक्ति· से ही शांति है ||

Hindu prayers, aarti and bhajan lyrics, mandals and festivals across India.

Explore

  • Bhakti Library
  • Aartis
  • Bhajans
  • Devotional Songs
  • Mantras
  • Stotrams
  • Chalisas
  • Shlokas
  • Stutis & Ashtakams
  • Vrat Kathas
  • Marathi Prayers
  • Hindi Prayers
  • Sanskrit Prayers
  • Videos
  • Hindu Stories
  • Holy Books
  • DharmaVerse
  • Events Calendar
  • By Deity
  • Festival Playlists
  • Upcoming Festivals
  • Jap Counter
  • Contests
  • Events

For Mandals

  • Mandal Login
  • Register Mandal
  • Discover Mandals
  • Donation Campaigns

About

  • About Us
  • Contact
  • Privacy Policy
  • Terms of Service
  • Consent Policy
  • Platform Admin

© 2026 Dharmasthan - devotion, in one place

Made with devotion in India

Home
Bhakti Library
Jap
DharmaVerse
  1. Home
  2. Bhakti Library
  3. Holy Books
  4. Valmiki Ramayana
  5. Sundara Kanda
  6. सर्गः ३७

श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणम् · Sundara Kanda

सर्गः ३७

Ask AI

श्रीमद्वाल्मीकियरामायणे सुन्दरकाण्डे सप्तत्रिंशः सर्गः ॥५-३७॥

सा सीता वचनं श्रुत्वा पूर्णचन्द्रनिभानना।हनूमन्तमुवाचेदं धर्मार्थसहितं वचः॥ १॥

अमृतं विषसम्पृक्तं त्वया वानर भाषितम्।यच्च नान्यमना रामो यच्च शोकपरायणः॥ २॥

ऐश्वर्ये वा सुविस्तीर्णे व्यसने वा सुदारुणे।रज्ज्वेव पुरुषं बद्‍ध्वा कृतान्तः परिकर्षति॥ ३॥

विधिर्नूनमसंहार्यः प्राणिनां प्लवगोत्तम।सौमित्रं मां च रामं च व्यसनैः पश्य मोहितान्॥ ४॥

शोकस्यास्य कथं पारं राघवोऽधिगमिष्यति।प्लवमानः परिक्रान्तो हतनौः सागरे यथा॥ ५॥

राक्षसानां वधं कृत्वा सूदयित्वा च रावणम्।लङ्कामुन्मथितां कृत्वा कदा द्रक्ष्यति मां पतिः॥ ६॥

स वाच्यः संत्वरस्वेति यावदेव न पूर्यते।अयं संवत्सरः कालस्तावद्धि मम जीवितम्॥ ७॥

वर्तते दशमो मासो द्वौ तु शेषौ प्लवङ्गम।रावणेन नृशंसेन समयो यः कृतो मम॥ ८॥

विभीषणेन च भ्रात्रा मम निर्यातनं प्रति।अनुनीतः प्रयत्नेन न च तत् कुरुते मतिम्॥ ९॥

मम प्रतिप्रदानं हि रावणस्य न रोचते।रावणं मार्गते संख्ये मृत्युः कालवशंगतम्॥ १०॥

ज्येष्ठा कन्या कला नाम विभीषणसुता कपे।तया ममैतदाख्यातं मात्रा प्रहितया स्वयम्॥ ११॥

अविन्ध्यो नाम मेधावी विद्वान् राक्षसपुङ्गवः।धृतिमाञ्छीलवान् वृद्धो रावणस्य सुसम्मतः॥ १२॥

रामात् क्षयमनुप्राप्तं रक्षसां प्रत्यचोदयत्।न च तस्य स दुष्टात्मा शृणोति वचनं हितम्॥ १३॥

आशंसेयं हरिश्रेष्ठ क्षिप्रं मां प्राप्स्यते पतिः।अन्तरात्मा हि मे शुद्धस्तस्मिंश्च बहवो गुणाः॥ १४॥

उत्साहः पौरुषं सत्त्वमानृशंस्यं कृतज्ञता।विक्रमश्च प्रभावश्च सन्ति वानर राघवे॥ १५॥

चतुर्दश सहस्राणि राक्षसानां जघान यः।जनस्थाने विना भ्रात्रा शत्रुः कस्तस्य नोद्विजेत्॥ १६॥

न स शक्यस्तुलयितुं व्यसनैः पुरुषर्षभः।अहं तस्यानुभावज्ञा शक्रस्येव पुलोमजा॥ १७॥

शरजालांशुमान् शूरः कपे रामदिवाकरः।शत्रुरक्षोमयं तोयमुपशोषं नयिष्यति॥ १८॥

इति संजल्पमानां तां रामार्थे शोककर्शिताम्।अश्रुसम्पूर्णवदनामुवाच हनुमान् कपिः॥ १९॥

श्रुत्वैव च वचो मह्यं क्षिप्रमेष्यति राघवः।चमूं प्रकर्षन् महतीं हर्यृक्षगणसंकुलाम्॥ २०॥

अथवा मोचयिष्यामि त्वामद्यैव सराक्षसात्।अस्माद् दुःखादुपारोह मम पृष्ठमनिन्दिते॥ २१॥

त्वां तु पृष्ठगतां कृत्वा संतरिष्यामि सागरम्।शक्तिरस्ति हि मे वोढुं लङ्कामपि सरावणाम्॥ २२॥

अहं प्रस्रवणस्थाय राघवायाद्य मैथिलि।प्रापयिष्यामि शक्राय हव्यं हुतमिवानलः॥ २३॥

द्रक्ष्यस्यद्यैव वैदेहि राघवं सहलक्ष्मणम्।व्यवसायसमायुक्तं विष्णुं दैत्यवधे यथा॥ २४॥

त्वद्दर्शनकृतोत्साहमाश्रमस्थं महाबलम्।पुरंदरमिवासीनं नगराजस्य मूर्धनि॥ २५॥

पृष्ठमारोह मे देवि मा विकाङ्क्षस्व शोभने।योगमन्विच्छ रामेण शशाङ्केनेव रोहिणी॥ २६॥

कथयन्तीव शशिना संगमिष्यसि रोहिणी।मत्पृष्ठमधिरोह त्वं तराकाशं महार्णवम्॥ २७॥

नहि मे सम्प्रयातस्य त्वामितो नयतोऽङ्गने।अनुगन्तुं गतिं शक्ताः सर्वे लङ्कानिवासिनः॥ २८॥

यथैवाहमिह प्राप्तस्तथैवाहमसंशयम्।यास्यामि पश्य वैदेहि त्वामुद्यम्य विहायसम्॥ २९॥

मैथिली तु हरिश्रेष्ठाच्छ्रुत्वा वचनमद्भुतम्।हर्षविस्मितसर्वाङ्गी हनूमन्तमथाब्रवीत्॥ ३०॥

हनूमन् दूरमध्वानं कथं मां नेतुमिच्छसि।तदेव खलु ते मन्ये कपित्वं हरियूथप॥ ३१॥

कथं चाल्पशरीरस्त्वं मामितो नेतुमिच्छसि।सकाशं मानवेन्द्रस्य भर्तुर्मे प्लवगर्षभ॥ ३२॥

सीतायास्तु वचः श्रुत्वा हनूमान् मारुतात्मजः।चिन्तयामास लक्ष्मीवान् नवं परिभवं कृतम्॥ ३३॥

न मे जानाति सत्त्वं वा प्रभावं वासितेक्षणा।तस्मात् पश्यतु वैदेही यद् रूपं मम कामतः॥ ३४॥

इति संचिन्त्य हनुमांस्तदा प्लवगसत्तमः।दर्शयामास सीतायाः स्वरूपमरिमर्दनः॥ ३५॥

स तस्मात् पादपाद् धीमानाप्लुत्य प्लवगर्षभः।ततो वर्धितुमारेभे सीताप्रत्ययकारणात्॥ ३६॥

मेरुमन्दरसंकाशो बभौ दीप्तानलप्रभः।अग्रतो व्यवतस्थे च सीताया वानरर्षभः॥ ३७॥

हरिः पर्वतसंकाशस्ताम्रवक्त्रो महाबलः।वज्रदंष्ट्रनखो भीमो वैदेहीमिदमब्रवीत्॥ ३८॥

सपर्वतवनोद्देशां साट्टप्राकारतोरणाम्।लङ्कामिमां सनाथां वा नयितुं शक्तिरस्ति मे॥ ३९॥

तदवस्थाप्यतां बुद्धिरलं देवि विकाङ्क्षया।विशोकं कुरु वैदेहि राघवं सहलक्ष्मणम्॥ ४०॥

तं दृष्ट्वाचलसंकाशमुवाच जनकात्मजा।पद्मपत्रविशालाक्षी मारुतस्यौरसं सुतम्॥ ४१॥

तव सत्त्वं बलं चैव विजानामि महाकपे।वायोरिव गतिश्चापि तेजश्चाग्नेरिवाद्भुतम्॥ ४२॥

प्राकृतोऽन्यः कथं चेमां भूमिमागन्तुमर्हति।उदधेरप्रमेयस्य पारं वानरयूथप॥ ४३॥

जानामि गमने शक्तिं नयने चापि ते मम।अवश्यं सम्प्रधार्याशु कार्यसिद्धिरिवात्मनः॥ ४४॥

अयुक्तं तु कपिश्रेष्ठ मया गन्तुं त्वया सह।वायुवेगसवेगस्य वेगो मां मोहयेत् तव॥ ४५॥

अहमाकाशमासक्ता उपर्युपरि सागरम्।प्रपतेयं हि ते पृष्ठाद् भूयो वेगेन गच्छतः॥ ४६॥

पतिता सागरे चाहं तिमिनक्रझषाकुले।भवेयमाशु विवशा यादसामन्नमुत्तमम्॥ ४७॥

न च शक्ष्ये त्वया सार्धं गन्तुं शत्रुविनाशन।कलत्रवति संदेहस्त्वयि स्यादप्यसंशयम्॥ ४८॥

ह्रियमाणां तु मां दृष्ट्वा राक्षसा भीमविक्रमाः।अनुगच्छेयुरादिष्टा रावणेन दुरात्मना॥ ४९॥

तैस्त्वं परिवृतः शूरैः शूलमुद‍्गरपाणिभिः।भवेस्त्वं संशयं प्राप्तो मया वीर कलत्रवान्॥ ५०॥

सायुधा बहवो व्योम्नि राक्षसास्त्वं निरायुधः।कथं शक्ष्यसि संयातुं मां चैव परिरक्षितुम्॥ ५१॥

युध्यमानस्य रक्षोभिस्ततस्तैः क्रूरकर्मभिः।प्रपतेयं हि ते पृष्ठाद् भयार्ता कपिसत्तम॥ ५२॥

अथ रक्षांसि भीमानि महान्ति बलवन्ति च।कथंचित् साम्पराये त्वां जयेयुः कपिसत्तम॥ ५३॥

अथवा युध्यमानस्य पतेयं विमुखस्य ते।पतितां च गृहीत्वा मां नयेयुः पापराक्षसाः॥ ५४॥

मां वा हरेयुस्त्वद्धस्ताद् विशसेयुरथापि वा।अनवस्थौ हि दृश्येते युद्धे जयपराजयौ॥ ५५॥

अहं वापि विपद्येयं रक्षोभिरभितर्जिता।त्वत्प्रयत्नो हरिश्रेष्ठ भवेन्निष्फल एव तु॥ ५६॥

कामं त्वमपि पर्याप्तो निहन्तुं सर्वराक्षसान्।राघवस्य यशो हीयेत् त्वया शस्तैस्तु राक्षसैः॥ ५७॥

अथवाऽऽदाय रक्षांसि न्यसेयुः संवृते हि माम्।यत्र ते नाभिजानीयुर्हरयो नापि राघवः॥ ५८॥

आरम्भस्तु मदर्थोऽयं ततस्तव निरर्थकः।त्वया हि सह रामस्य महानागमने गुणः॥ ५९॥

मयि जीवितमायत्तं राघवस्यामितौजसः।भ्रातॄणां च महाबाहो तव राजकुलस्य च॥ ६०॥

तौ निराशौ मदर्थं च शोकसंतापकर्शितौ।सह सर्वर्क्षहरिभिस्त्यक्ष्यतः प्राणसंग्रहम्॥ ६१॥

भर्तुर्भक्तिं पुरस्कृत्य रामादन्यस्य वानर।नाहं स्प्रष्टुं स्वतो गात्रमिच्छेयं वानरोत्तम॥ ६२॥

यदहं गात्रसंस्पर्शं रावणस्य गता बलात्।अनीशा किं करिष्यामि विनाथा विवशा सती॥ ६३॥

यदि रामो दशग्रीवमिह हत्वा सराक्षसम्।मामितो गृह्य गच्छेत तत् तस्य सदृशं भवेत्॥ ६४॥

श्रुताश्च दृष्टा हि मया पराक्रमामहात्मनस्तस्य रणावमर्दिनः।न देवगन्धर्वभुजङ्गराक्षसाभवन्ति रामेण समा हि संयुगे॥ ६५॥

समीक्ष्य तं संयति चित्रकार्मुकंमहाबलं वासवतुल्यविक्रमम्।सलक्ष्मणं को विषहेत राघवंहुताशनं दीप्तमिवानिलेरितम्॥ ६६॥

सलक्ष्मणं राघवमाजिमर्दनंदिशागजं मत्तमिव व्यवस्थितम्।सहेत को वानरमुख्य संयुगेयुगान्तसूर्यप्रतिमं शरार्चिषम्॥ ६७॥

स मे कपिश्रेष्ठ सलक्ष्मणं प्रियंसयूथपं क्षिप्रमिहोपपादय।चिराय रामं प्रति शोककर्शितांकुरुष्व मां वानरवीर हर्षिताम्॥ ६८॥

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये सुन्दरकाण्डे सप्तत्रिंशः सर्गः ॥ ५.३७॥

Valmiki Ramayana by Maharshi Valmiki. Sanskrit text of all seven kandas (645 sargas) as transcribed by the contributors of Sanskrit Wikisource. Source: Sanskrit Wikisource. The Ramayana itself is ancient and in the public domain; this transcription is shared by Wikisource under CC BY-SA 4.0.

सर्गः ३६सर्गः ३८

Related on Dharmasthan

  • Valmiki Ramayana: contents and about
  • Why is Ram Navami celebrated?
  • Why is Dussehra celebrated?
  • Why is Diwali celebrated?
  • Why is Hanuman Jayanti celebrated?
  • Ram bhajans and aartis
  • Hanuman bhajans and chalisa
  • Shri Ramchandra Kripalu