सामवेदसंहिता (कौथुमीया) · Uttararchika
अष्टमप्रपाठकः · द्वितीयोऽर्द्धः
Ask AI१
पन्यंपन्यमित्सोतार आ धावत मद्याय ।सोमं वीराय शूराय ॥ १६५७ ॥
एह हरी ब्रह्मयुजा शग्मा वक्षतः सखायं ।इन्द्रं गीर्भिर्गिर्वणसं ॥ १६५८ ॥
पाता वृत्रहा सुतमा घा गमन्नारे अस्मत् ।नि यमते शतमूतिः ॥ १६५९ ॥
२
आ त्वा विशन्त्विन्दवः समुद्रमिव सिन्धवः ।न त्वामिन्द्राति रिच्यते ॥ १६६० ॥
विव्यक्थ महिना वृषन्भक्षं सोमस्य जागृवे ।य इन्द्र जठरेषु ते ॥ १६६१ ॥
अरं त इन्द्र कुक्षये सोमो भवतु वृत्रहन् ।अरं धामभ्य इन्दवः ॥ १६६२ ॥
३
जराबोध तद्विविड्ढि विशेविशे यज्ञियाय ।स्तोमं रुद्राय दृशीकं ॥ १६६३ ॥
स नो महां अनिमानो धूमकेतुः पुरुश्चन्द्रः ।धिये वाजाय हिन्वतु ॥ १६६४ ॥
स रेवां इव विश्पतिर्दैव्यः केतुः शृणोतु नः ।उक्थैरग्निर्बृहद्भानुः ॥ १६६५ ॥
४
तद्वो गाय सुते सचा पुरुहूताय सत्वने ।शं यद्गवे न शाकिने ॥ १६६६ ॥
न घा वसुर्नि यमते दानं वाजस्य गोमतः ।यत्सीमुपश्रवद्गिरः ॥ १६६७ ॥
कुवित्सस्य प्र हि व्रजं गोमन्तं दस्युहा गमत् ।शचीभिरप नो वरत् ॥१६६८ ॥
५
इदं विष्णुर्वि चक्रमे त्रेधा नि दधे पदं ।समूढमस्य पांसुले ॥ १६६९ ॥
त्रीणि पदा वि चक्रमे विष्णुर्गोपा अदाभ्यः ।अतो धर्माणि धारयन् ॥१६७० ॥
विष्णोः कर्माणि पश्यत यतो व्रतानि पस्पशे ।इन्द्रस्य युज्यः सखा ॥ १६७१ ॥
तद्विष्णोः परमं पदं सदा पश्यन्ति सूरयः ।दिवीव चक्षुराततं ॥ १६७२ ॥
तद्विप्रासो विपन्युवो जागृवांसः समिन्धते ।विष्णोर्यत्परमं पदं ॥ १६७३ ॥
अतो देवा अवन्तु नो यतो विष्णुर्विचक्रमे ।पृथिव्या अधि सानवि ॥ १६७४ ॥
६
मो षु त्वा वाघतश्च नारे अस्मन्नि रीरमन् ।आरात्ताद्व सधमादं न आ गहीह वा सन्नुप श्रुधि ॥ १६७५ ॥
इमे हि ते ब्रह्मकृतः सुते सचा मधौ न मक्ष आसते ।इन्द्रे कामं जरितारो वसूयवो रथे न पादमा दधुः ॥ १६७६ ॥
७
अस्तावि मन्म पूर्व्यं ब्रह्मेन्द्राय वोचत ।पूर्वीरृतस्य बृहतीरनूषत स्तोतुर्मेधा असृक्षत ॥ १६७७ ॥
समिन्द्रो रायो बृहतीरधूनुत सं क्षोणी समु सूर्यं ।सं शुक्रासः शुचयः सं गवाशिरः सोमा इन्द्रममन्दिषुः ॥ १६७८ ॥
८
इन्द्राय सोम पातवे वृत्रघ्ने परि षिच्यसे ।नरे च दक्षिणावते देवाय सदनासदे ॥ १६७९ ॥
तं सखायः पुरूरुचं यूयं वयं च सूरयः ।अश्याम वाजगन्ध्यं सनेम वाजपस्त्यं ॥ १६८० ॥
परि त्यं हर्यतं हरिं बभ्रुं पुनन्ति वारेण ।यो देवान्विश्वां इत्परि मदेन सह गच्छति ॥ १६८१ ॥
९
कस्तमिन्द्र त्वावसो मर्त्यो दधर्षति ।श्रद्धा इत्तेमघवन्पार्ये दिवि वाजी वाजं सिषासति ॥ १६८२ ॥
मघोनः स्म वृत्रहत्येषु चोदय ये ददति प्रिया वसु ।तव प्रणीती हर्यश्व सूरिभिर्विश्वा तरेम दुरिता ॥ १६८३ ॥
१०
एदु मधोर्मदिन्तरं सिञ्चाध्वर्यो अन्धसः ।एवा हि वीर स्तवते सदावृधः ॥ १६८४ ॥
इन्द्र स्थातर्हरीणां न किष्टे पूर्व्यस्तुतिं ।उदानंश शवसा न भन्दना ॥ १६८५ ॥
तं वो वाजानां पतिमहूमहि श्रवस्यवः ।अप्रायुभिर्ज्ञेभिर्वावृधेन्यं ॥ १६८६ ॥
११
तं गूर्धया स्वर्णरं देवासो देवमरतिं दधन्विरे ।देवत्रा हव्यमूहिषे ॥ १६८७ ॥
विभूतरातिं विप्र चित्रशोचिषमग्निमीडिष्व यन्तुरं ।अस्य मेधस्य सोम्यस्य सोभरे प्रेमध्वराय पूर्व्यं ॥ १६८८ ॥
१२
आ सोम सवानो अद्रिभिस्तिरो वाराण्यव्यया ।जनो न पुरि चम्वोर्विशद्धरिः सदो वनेषु दध्रिषे ॥ १६८९ ॥
स मामृजे तिरो अण्वानि मेष्यो मीड्वान्त्सप्तिर्न वाजयुः ।अनुमाद्यः पवमानो मनीषिभिः सोमो विप्रेभिरृक्वभिः ॥ १६९० ॥
१३
वयमेनमिदा ह्योऽपीपेमेह वज्रिणं ।तस्मा उ अद्य सवने सुतं भरा नूनं भूषत श्रुते ॥ १६९१ ॥
वृकश्चिदस्य वारण उरामथिरा वयुनेषु भूषति ।सेमं न स्तोमं जुजुषाण आ गहीन्द्र प्र चित्रया धिया ॥ १६९२ ॥
१४
इन्द्राग्नी रोचना दिवः परि वाजेषु भूषथः ।तद्वां चेति प्र वीर्यं ॥ १६९३ ॥
इन्द्राग्नी अपसस्परि उप प्र यन्ति धीतयः ।ऋतस्य पथ्या अनु ॥ १६९४ ॥
इन्द्राग्नी तविषाणि वां सधस्थानि प्रयांसि च ।युवोरप्तूर्यं हितं ॥ १६९५ ॥
१५
क ईं वेद सुते सचा पिबन्तं कद्वयो दधे ।अयं यः पुरो विभिनत्त्योजसा मन्दानः शिप्रयन्धसः ॥ १६९६ ॥
दाना मृगो न वारणः पुरुत्रा चरथं दधे ।न किष्ट्वा नि यमदा सुते गमो महांश्चरस्योजसा ॥ १६९७ ॥
य उग्रः सन्ननिष्टृतः स्थिरो रणाय संस्कृतः ।यदि स्तोतुर्मघवा शृणवद्धवं नेन्द्रो योषत्या गमत् ॥१६९८ ॥
१६
पवमाना असृक्षत सोमाः शुक्रास इन्दवः ।अभि विश्वानि काव्या ॥ १६९९ ॥
पवमाना दिवस्पर्यन्तरिक्षादसृक्षत ।पृथिव्या अधि सानवि ॥ १७०० ॥
पवमानास आशवः शुभ्रा असृग्रमिन्दवः ।घ्नन्तो विश्वा अप द्विषः ॥ १७०१ ॥
१७
तोशा वृत्रहणा हुवे सजित्वानापराजिता ।इन्द्राग्नी वाजसातमा ॥ १७०२ ॥
प्र वामर्चन्त्युक्थिनो नीथाविदो जरितारः ।इन्द्राग्नी इष आ वृणे ॥ १७०३ ॥
इन्द्राग्नी नवतिं पुरो दासपत्नीरधूनुतं ।साकमेकेन कर्मणा ॥ १७०४ ॥
१८
उप त्वा रण्वसन्दृशं प्रयस्वन्तः सहस्कृत ।अग्ने ससृज्महे गिरः ॥ १७०५ ॥
उप च्छायामिव घृणेरगन्म शर्म ते वयं ।अग्ने हिरण्यसन्दृशः ॥ १७०६ ॥
य उग्र इव शर्यहा तिग्मशृङ्गो न वंसगः ।अग्ने पुरो रुरोजिथ ॥ १७०७ ॥
१९
ऋतावानं वैश्वानरमृतस्य ज्योतिषस्पतिं ।अजस्रं घर्ममीमहे ॥ १७०८ ॥
य इदं प्रतिपप्रथे यज्ञस्य स्वरुत्तिरन् ।ऋतूनुत्सृजते वशी ॥ १७०९ ॥
अग्निः प्रियेषु धामसु कामो भूतस्य भव्यस्य ।सभ्राडेको वि राजति ॥ १७१० ॥
Samaveda by the Vedic rishis (seers), whose verses the Samaveda gathers to be sung. Sanskrit text of the Kauthuma Samhita (1,875 verses: the Purvarchika with its Aranyaka and Mahanamni verses, and the Uttararchika), as transcribed by the contributors of Sanskrit Wikisource. Verse 1315, missing from its chapter page, is taken from Wikisource’s accented text of the whole Samhita, as printed there.. Source: Sanskrit Wikisource. The Samaveda itself is ancient and in the public domain; this transcription is shared by Wikisource under CC BY-SA 4.0.