सामवेदसंहिता (कौथुमीया) · Uttararchika
द्वितीयप्रपाठकः · प्रथमोऽर्द्धः
Ask AI१
पवस्व वाचो अग्रियः सोम चित्राभिरूतिभिः ।अभि विश्वानि काव्या ।। ७७५ ।।
त्वं समुद्रिया अपोऽग्रियो वाच ईरयन् ।पवस्व विश्वचर्षणे ।। ७७६ ।।
तुभ्येमा भुवना कवे महिम्ने सोम तस्थिरे ।तुभ्यं धावन्ति धेनवः ।। ७७७ ।।
२
पवस्वेन्दो वृषा सुतः कृधी नो यशसो जने ।विश्वा अप द्विषो जहि ।। ७७८ ।।
यस्य ते सख्ये वयं सासह्याम पृतन्यतः ।तवेन्दो द्युम्न उत्तमे ।। ७७९ ।।
या ते भीमान्यायुधा तिग्मानि सन्ति धूर्वणे ।रक्षा समस्य नो निदः ।। ७८० ।।
३
वृषा सोम द्युमां असि वृषा देव वृषव्रतः ।वृषा धर्माणि दध्रिषे ।। ७८१ ।।
वृष्णस्ते वृष्ण्यं शवो वृषा वनं वृषा सुतः ।स त्वं वृषन्वृषेदसि ।। ७८२ ।।
अश्वो न चक्रदो वृषा सं गा इन्दो समर्वतः ।वि नो राये दुरो वृधि ।। ७८३ ।।
४
वृषा ह्यसि भानुना द्युमन्तं त्वा हवामहे ।पवमान स्वर्दृशं ।। ७८४ ।।
यदद्भिः परिशिच्यसे मर्मृज्यमान आयुभिः ।द्रोणे सधस्थमश्नुषे ।। ७८५ ।।
आ पवस्व सुवीर्यं मन्दमानः स्वायुध ।इहो ष्विन्दवा गहि ।। ७८६ ।।
५
पवमानस्य ते वयं पवित्रमभ्युन्दतः ।सखित्वमा वृणीमहे ।। ७८७ ।।
ये ते पवित्रमूर्मयोऽभिक्षरन्ति धारया ।तेभिर्नः सोम मृडय ।। ७८८ ।।
स नः पुनान आ भर रयिं वीरवतीमिषम्ईशानः सोम विश्वतः ।। ७८९ ।।
६
अग्निं दूतं वृणीमहे होतारं विश्ववेदसं ।अस्य यज्ञस्य सुक्रतुं ।। ७९० ।।
अग्निमग्निं हवीमभिः सदा हवन्त विश्पतिं ।हव्यवाहं पुरुप्रियं ।। ७९१ ।।
अग्ने देवां इहा वह जज्ञानो वृक्तबर्हिषे ।असि होता न ईड्यः ।। ७९२ ।।
७
मित्रं वयं हवामहे वरुणं सोमपीतये ।य जाता पूतदक्षसा ।। ७९३ ।।
ऋतेन यावृतावृधावृतस्य ज्योतिषस्पती ।ता मित्रावरुणा हुवे ।। ७९४ ।।
वरुणः प्राविता भुवन्मित्रो विश्वाभिरूतिभिः ।करतां नः सुराधसः ।। ७९५ ।।
८
इन्द्रमिद्गाथिनो बृहदिन्द्रमर्केभिरर्किणः ।इन्द्रं वाणीरनूषत ।। ७९६ ।।
इन्द्र इद्धर्योः सचा सम्मिश्ल आ वचोयुजा ।इन्द्रो वज्री हिरण्ययः ।। ७९७ ।।
इन्द्र वाजेषु नोऽव सहस्रप्रधनेषु च ।उग्र उग्राभिरूतिभिः ।। ७९८ ।।
इन्द्रो दीर्घाय चक्षस आ सूर्यं रोहयद्दिवि ।वि गोभिरद्रिमैरयत्।।७९९।।
९
इन्द्रे अग्ना नमो बृहत्सुवृक्तिमेरयामहे ।धिया धेना अवस्यवः ।। ८०० ।।
ता हि शश्वन्त ईडत इत्था विप्रास ऊतये ।सबाधो वाजसातये ।। ८०१ ।।
ता वां गीर्भिर्विपन्युवः प्रयस्वन्तो हवामहे ।मेधसाता सनिष्यवः ।। ८०२ ।।
१०
वृषा पवस्व धारया मरुत्वते च मत्सरः ।विश्वा दधान ओजसा ।। ८०३ ।।
तं त्वा धर्त्तारमोण्यो३ः पवमान स्वर्दृशम् ।हिन्वे वाजेषु वाजिनं ।। ८०४ ।।
अया चित्तो विपानया हरिः पवस्व धारया ।युजं वाजेषु चोदय ।। ८०५ ।।
११
वृषा शोणो अभिकनिक्रदद्गा नदयन्नेषि पृथिवीमुत द्यां ।इन्द्रस्येव वग्नुरा शृण्व आजौ प्रचोदयन्नर्षसि वाचमेमां ।। ८०६ ।।
रसाय्यः पयसा पिन्वमान ईरयन्नेषि मधुमन्तमंशुं ।पवमान सन्तनिमेषि कृण्वन्निन्द्राय सोम परिषिच्यमानः ।। ८०७ ।।
एवा पवस्व मदिरो मदायोदग्राभस्य नमयन्वधस्नुं ।परि वर्णं भरमाणो रुशन्तं गव्युर्नो अर्ष परि सोम सिक्तः ।। ८०८ ।।
१२
त्वामिद्धि हवामहे सातौ वाजस्य कारवः ।त्वां वृत्रेष्विन्द्र सत्पतिं नरस्त्वां काष्ठास्वर्वतः ।। ८०९ ।।
स त्वं नश्चित्र वज्रहस्त धृष्णुया मह स्तवानो अद्रिवः ।गामश्वं रथ्यमिन्द्र सं किर सत्रा वाजं न जिग्युषे ।। ८१० ।।
१३
अभि प्र वः सुराधसमिन्द्रमर्च यथा विदे ।यो जरितृभ्यो मघवा पुरूवसुः सहस्रेणेव शिक्षति ।। ८११ ।।
शतानीकेव प्र जिगाति धृष्णुया हन्ति वृत्राणि दाशुषे ।गिरेरिव प्र रसा अस्य पिन्विरे दत्राणि पुरुभोजसः ।। ८१२ ।।
१४
त्वामिदा ह्यो नरोऽपीप्यन्वज्रिन्भूर्णयः ।स इन्द्र स्तोमवाहस इह श्रुध्युप स्वसरमा गहि ।। ८१३ ।।
मत्स्वा सुशिप्रिन्हरिवस्तमीमहे त्वया भूषन्ति वेधसः ।तव श्रवांस्युपमान्युक्थ्य सुतेष्विन्द्र गिर्वणः ।। ८१४ ।।
१५
यस्ते मदो वरेण्यस्तेना पवस्वान्धसा ।देवावीरघशंसहा ।। ८१५ ।।
जघ्निर्वृत्रममित्रियं सस्निर्वाजं दिवेदिवे ।गोषातिरश्वसा असि ।। ८१६ ।।
सम्मिश्लो अरुषो भुवः सूपस्थाभिर्न धेनुभि ।सीदं च्छ्येनो न योनिमा ।। ८१७ ।।
१६
अयं पूषा रयिर्भगः सोमः पुनानो अर्षति ।पतिर्विश्वस्य भूमनो व्यख्यद्रोदसी उभे ।। ८१८ ।।
समु प्रिया अनूषत गावो मदाय घृष्वयः ।सोमासः कृण्वते पथः पवमानास इन्दवः ।। ८१९ ।।
य ओजिष्ठस्तमा भर पवमान श्रवाय्यं ।यः पञ्च चर्षणीरभि रयिं येन वनामहे ।। ८२० ।।
१७
वृषा मतीनां पवते विचक्षणः सोमो अह्नां प्रतरीतोषसां दिवः ।प्राणा सिन्धूनां कलशां अचिक्रददिन्द्रस्य हार्द्याविशन्मनीषिभिः ।। ८२१ ।।
मनीषिभिः पवते पूर्व्यः कविर्नृभिर्यतः परि कोशां असिष्यदत् ।त्रितस्य नाम जनयन्मधु क्षरन्निन्द्रस्य वायूं सख्याय वर्धयन् ।।८२२ ।।
अयं पुनान उषसो अरोचयदयं सिन्धुभ्यो अभवदु लोककृत् ।अयं त्रिः सप्त दुदुहान आशिरं सोमो हृदे पवते चारु मत्सरः ।। ८२३ ।।
१८
एवा ह्यसि वीरयुरेवा शूर उत स्थिरः ।एवा ते राध्यं मनः ।। ८२४ ।।
एवा रातिस्तुवीमघ विश्वेभिर्धायि धातृभिः ।अधा चिदिन्द्र नः सचा ।। ८२५ ।।
मो षु ब्रह्मेव तदिन्द्रयुर्भुवो वाजानां पते ।मत्स्वा सुतस्य गोमतः ।। ८२६ ।।
१९
इन्द्रं विश्वा अवीवृधन्त्समुद्रव्यचसं गिरः ।रथीतमं रथीनां वाजानां सत्पतिं पतिं ।। ८२७ ।।
सख्ये त इन्द्र वाजिनो मा भेम शवसस्पते ।त्वामभि प्र नोनुमो जेतारमपराजितं ।। ८२८ ।।
पूर्वीरिन्द्रस्य रातयो न वि दस्यन्त्यूतयः ।यदा वाजस्य गोमत स्तोतृभ्यो मंहते मघं ।। ८२९ ।।
Samaveda by the Vedic rishis (seers), whose verses the Samaveda gathers to be sung. Sanskrit text of the Kauthuma Samhita (1,875 verses: the Purvarchika with its Aranyaka and Mahanamni verses, and the Uttararchika), as transcribed by the contributors of Sanskrit Wikisource. Verse 1315, missing from its chapter page, is taken from Wikisource’s accented text of the whole Samhita, as printed there.. Source: Sanskrit Wikisource. The Samaveda itself is ancient and in the public domain; this transcription is shared by Wikisource under CC BY-SA 4.0.