ॐ अस्य श्रीकीलकमन्त्रस्य शिवऋषिः, अनुष्टुप् छन्दः,

श्रीमहासरस्वती देवता, श्रीजगदम्बाप्रीत्यर्थं

सप्तशतीपाठाङ्गत्वेन जपे विनियोगः ।

ॐ नमश्चण्डिकायै ।

मार्कण्डेय उवाच ।

ॐ विशुद्धज्ञानदेहाय त्रिवेदीदिव्यचक्षुषे ।

श्रेयःप्राप्तिनिमित्ताय नमः सोमार्धधारिणे ॥ १ ॥

सर्वमेतद्विजानीयान्मन्त्राणामपि कीलकम् ।

सोऽपि क्षेममवाप्नोति सततं जप्यतत्परः ॥ २ ॥

सिद्ध्यन्त्युच्चाटनादीनि कर्माणि सकलान्यपि ।

एतेन स्तुवतां देवीं स्तोत्रवृन्देन भक्तितः ॥ ३ ॥

न मन्त्रो नौषधं तस्य न किञ्चिदपि विद्यते ।

विना जप्येन सिद्ध्येत्तु सर्वमुच्चाटनादिकम् ॥ ४ ॥

समग्राण्यपि सेत्स्यन्ति लोकशङ्कामिमां हरः ।

कृत्वा निमन्त्रयामास सर्वमेवमिदं शुभम् ॥ ५ ॥

स्तोत्रं वै चण्डिकायास्तु तच्च गुह्यं चकार सः ।

समाप्नोति स पुण्येन तां यथावन्निमन्त्रणाम् ॥ ६ ॥

सोऽपि क्षेममवाप्नोति सर्वमेव न संशयः ।

कृष्णायां वा चतुर्दश्यामष्टम्यां वा समाहितः ॥ ७ ॥

ददाति प्रतिगृह्णाति नान्यथैषा प्रसीदति ।

इत्थं रूपेण कीलेन महादेवेन कीलितम् ॥ ८ ॥

यो निष्कीलां विधायैनां चण्डीं जपति नित्यशः ।

स सिद्धः स गणः सोऽथ गन्धर्वो जायते ध्रुवम् ॥ ९ ॥

न चैवापाटवं तस्य भयं क्वापि न जायते ।

नापमृत्युवशं याति मृते च मोक्षमाप्नुयात् ॥ १० ॥

ज्ञात्वा प्रारभ्य कुर्वीत ह्यकुर्वाणो विनश्यति ।

ततो ज्ञात्वैव सम्पूर्णमिदं प्रारभ्यते बुधैः ॥ ११ ॥

सौभाग्यादि च यत्किञ्चिद् दृश्यते ललनाजने ।

तत्सर्वं तत्प्रसादेन तेन जप्यमिदम् शुभम् ॥ १२ ॥

शनैस्तु जप्यमानेऽस्मिन् स्तोत्रे सम्पत्तिरुच्चकैः ।

भवत्येव समग्रापि ततः प्रारभ्यमेव तत् ॥ १३ ॥

ऐश्वर्यं तत्प्रसादेन सौभाग्यारोग्यमेव च ।

शत्रुहानिः परो मोक्षः स्तूयते सा न किं जनैः ॥ १४ ॥

चण्डिकां हृदयेनापि यः स्मरेत् सततं नरः ।

हृद्यं काममवाप्नोति हृदि देवी सदा वसेत् ॥ १५ ॥

अग्रतोऽमुं महादेवकृतं कीलकवारणम् ।

निष्कीलञ्च तथा कृत्वा पठितव्यं समाहितैः ॥ १६ ॥

oṃ asya śrīkīlakamantrasya śivaṛṣiḥ, anuṣṭup chandaḥ,

śrīmahāsarasvatī devatā, śrījagadambāprītyarthaṃ

saptaśatīpāṭhāṅgatvena jape viniyogaḥ |

oṃ namaścaṇḍikāyai |

mārkaṇḍeya uvāca |

oṃ viśuddhajñānadehāya trivedīdivyacakṣuṣe |

śreyaḥprāptinimittāya namaḥ somārdhadhāriṇe || 1 ||

sarvametadvijānīyānmantrāṇāmapi kīlakam |

so'pi kṣemamavāpnoti satataṃ japyatatparaḥ || 2 ||

siddhyantyuccāṭanādīni karmāṇi sakalānyapi |

etena stuvatāṃ devīṃ stotravṛndena bhaktitaḥ || 3 ||

na mantro nauṣadhaṃ tasya na kiñcidapi vidyate |

vinā japyena siddhyettu sarvamuccāṭanādikam || 4 ||

samagrāṇyapi setsyanti lokaśaṅkāmimāṃ haraḥ |

kṛtvā nimantrayāmāsa sarvamevamidaṃ śubham || 5 ||

stotraṃ vai caṇḍikāyāstu tacca guhyaṃ cakāra saḥ |

samāpnoti sa puṇyena tāṃ yathāvannimantraṇām || 6 ||

so'pi kṣemamavāpnoti sarvameva na saṃśayaḥ |

kṛṣṇāyāṃ vā caturdaśyāmaṣṭamyāṃ vā samāhitaḥ || 7 ||

dadāti pratigṛhṇāti nānyathaiṣā prasīdati |

itthaṃ rūpeṇa kīlena mahādevena kīlitam || 8 ||

yo niṣkīlāṃ vidhāyaināṃ caṇḍīṃ japati nityaśaḥ |

sa siddhaḥ sa gaṇaḥ so'tha gandharvo jāyate dhruvam || 9 ||

na caivāpāṭavaṃ tasya bhayaṃ kvāpi na jāyate |

nāpamṛtyuvaśaṃ yāti mṛte ca mokṣamāpnuyāt || 10 ||

jñātvā prārabhya kurvīta hyakurvāṇo vinaśyati |

tato jñātvaiva sampūrṇamidaṃ prārabhyate budhaiḥ || 11 ||

saubhāgyādi ca yatkiñcid dṛśyate lalanājane |

tatsarvaṃ tatprasādena tena japyamidam śubham || 12 ||

śanaistu japyamāne'smin stotre sampattiruccakaiḥ |

bhavatyeva samagrāpi tataḥ prārabhyameva tat || 13 ||

aiśvaryaṃ tatprasādena saubhāgyārogyameva ca |

śatruhāniḥ paro mokṣaḥ stūyate sā na kiṃ janaiḥ || 14 ||

caṇḍikāṃ hṛdayenāpi yaḥ smaret satataṃ naraḥ |

hṛdyaṃ kāmamavāpnoti hṛdi devī sadā vaset || 15 ||

agrato'muṃ mahādevakṛtaṃ kīlakavāraṇam |

niṣkīlañca tathā kṛtvā paṭhitavyaṃ samāhitaiḥ || 16 ||

|| iti śrībhagavatyāḥ kīlakastotraṃ samāptam ||