यमुनेच्या तीरी काल पाहिला हरी

यमुनेच्या तीरी काल पाहिला हरी ।

कान्हा वाजवी बासरी || धृ ||

बारा सोळा गौळ्याच्या नरी ।

त्या नटूनी चालल्या मधूरे बाजारी ।

त्याने मारला खडा न माझा फोडला घडा ।

त्याने फोडिल्या घागरी ॥१॥

कान्हा वाजवी बासरी

यशोदा बोले बाळ श्रीहरी ।

छेडू नको रे गोकूळ नगरी ।

राधिकेच्या घरी कान्हा पलंगावरी ।

राधा झाली ग बावरी ।

कान्हा वाजवी बासरी ॥२॥

कान्हा वाजवी बासरी

एका जनार्दनीं गवळण राधा

ती विनवी तुजला अरे मुकुंदा

गवळ्याची नार करी सोळा सुंगार

झाली चरणावरी ।

कान्हा वाजवी बासरी ॥३॥